Ասիական լայնականջ

Նկարագրություն

FA 41,2–45 մմ, գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 14,2–14,9 մմ։ Ականջներն ավելի երկար են, քան եվրոպական լայնականջինը, արտաքին եզրին մաշկային բլթակ չկա։ Մեջքի մազերի ծայրերը կովկասյան առանձնյակների մոտ բաց դեղնավուն են, որովայնինը՝ դեղնասպիտակավուն կամ կեղտոտ սպիտակավուն, ուստի մարմինը ընդհանուր առմամբ շատ բաց է երևում։ Թևաթաղանթների հիմքերը ներքևից եզրավորված են սպիտակ մազերի նեղ շերտով (Кузякин, 1950, էջ 309, 312)։ Գանգի ընդհանուր երկարությունը 14,8–16,2 մմ, այտային լայնությունը՝ 7,6–8,3 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 4,7–5,1 մմ (Кузякин, 1950, էջ 312)։

Ապրելավայր

Ապրում և ձմեռում է քարանձավներում և անձավներում, հազվադեպ՝ շինությունների նկուղներում և ձեղնահարկերում, գերադասում է նոսրանտառները ջրավազանների մոտ։ Մեծ գաղութներ չի կազմում, ապրում է առանձին կամ փոքր խմբերով (2–7 առանձնյակ)։ Սնվում է ճանճերով, մոծակներով, մանր թիթեռներով և բզեզներով (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Բազմացում

Էգը մայիսի վերջին–հունիսի սկզբին ծնում է մեկ, հազվադեպ՝ երկու ձագ (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Կովկասը, Իրանը, Միջին Ասիան, Աֆղանստանը և Չինաստանը։

Տարածում Հայաստանում

Հայաստանը տեսակի արեալի արևմտյան սահմանն է։ Հայտնի է Երևանի շրջակայքից, Կոտայքի (Գառնի, Գեղարդ, Արզնի, Աբովյան), Վայոց ձորի (Արփի, Ելփին, Չիվա, Արենի, Հերհեր, Մարտիրոս և այլն), Սյունիքի (Խնձորեսկ, Նյուվադի, Մեղրի, Գորիս), Տավուշի և Լոռու մարզերից (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010, B. leucomelas անվամբ)։ GBIF-ում WAB-Net-ի գրառումներ կան Արենի-1 քարանձավից (2019) և Գետաշենից (2021)։

Պահպանության կարգավիճակ

Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում (2010)՝ VU B1ab(iii) («Խոցելի»), B. leucomelas անվամբ։ IUCN՝ գնահատված չէ (NE, ըստ MDD v2.5)։

← Եվրոպական լայնականջԳորշ ականջեղ →