Ոսկեգույն գիշերաչղջիկ

Նկարագրություն

FA 32,0–37,4 մմ, D5 43–50 մմ, D3 52–61 մմ, D1 5,2–7,0 մմ, Tib 15,7–18,1 մմ, HF 6,8–8,7 մմ։ Թևաթաղանթի եզրը V մատի և ոտքի միջև սովորաբար ունի շատ բարակ սպիտակ կամ բաց եզրաշերտ։ Վերին և ստորին երկրորդ նախասեղանատամները շատ փոքր են, վերինը հաճախ տեղաշարժված է դեպի քիմքը (առաջինի 1/4–1/3 չափի) (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 44–45, M. aurascens անվամբ)։ Кузякин (1950, էջ 279) M. m. aurascens-ը մասամբ ներառում էր M. m. mystacinus-ի մեջ, ուստի նրա բերած M. mystacinus-ի չափերը (գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 12,4–14,3 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 4,8–5,8 մմ) մասամբ վերաբերում են նաև այս տեսակին։

Ապրելավայր

M. hajastanicus-ի բնորոշ բիոտոպերն են կրաքարային-խճաքարային լանջերը անձավներով և ճեղքերով, ծ. մ. 2000–2300 մ բարձրություններում (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Բալկանները, Ուկրաինան, Թուրքիան, Կովկասը, Առաջավոր և Միջին Ասիան, Մոնղոլիան, Չինաստանը և Կորեան։

Տարածում Հայաստանում

GBIF-ում գրառումներ կան Ջերմուկից (Վայոց ձոր) և Դիլիջանից (Տավուշ) (WAB-Net, 2021), Սիսիան–Քաջարան ճանապարհի հետազոտությունից (2021) և Ջերմուկի շրջակայքից (iNaturalist, 2025)։ M. hajastanicus-ը գրանցվել է Սևանի լեռնաշղթայի հարավարևելյան լանջին՝ բռնելով և ակուստիկ դետեկտորով (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Պահպանության կարգավիճակ

M. hajastanicus անվամբ գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում (2010)՝ CR B1a+D («Կրիտիկական վիճակում»)։ IUCN՝ LC (ըստ MDD v2.5)։

← Բեղավոր գիշերաչղջիկՄաշկեղանման փոքրաչղջիկ →