Գունատ երկարաթև

Նկարագրություն

Դունչը շատ կարճ է, ճակատը ուռուցիկ, որը պատված է խիտ, կարճ, ցցված մազերով՝ մինչև քթի հետևի մասը։ Մեջքի մորթին մոխրադարչնագույն է, երբեմն դարչնագույն կամ սևավուն, որովայնը՝ մի փոքր ավելի բաց։ FA 42,4–48,0 մմ, D5 48–56 մմ, D3 78–89 մմ (M. schreibersii sensu lato-ի եվրոպական տվյալներ. Dietz, von Helversen, 2004, էջ 22)։ Գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 14,8–15,2 մմ, այտային լայնությունը՝ 8,2–9,1 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 5,6–6,3 մմ, FA 44–47,5 մմ (Кузякин, 1950, էջ 289, M. schreibersii անվամբ)։

Ապրելավայր

Բացառապես քարանձավային տեսակ է, գերադասում է կարստային ծագման լայն, լավ օդափոխվող քարանձավներ, հաճախ այլ չղջիկների հետ։ Ձմռանը լքում է թաքստոցները և հաճախ չվում հանրապետության սահմաններից դուրս։ Թվաքանակը զգալիորեն կրճատվել է (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։ Թռչում է արագ՝ միջատներին բռնելով բաց տարածություններում (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Բազմացում

Մայիսի վերջին–հունիսի սկզբին էգը ծնում է մեկ ձագ (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010)։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ներառում է Թուրքիան, Հարավային Կովկասը, Իրանը, Իրաքը, Լևանտը, Թուրքմենստանը և Աֆղանստանը։

Տարածում Հայաստանում

Տարածված է բոլոր շրջաններում, բացի Շիրակի և Արագածոտնի մարզերից և Գեղարքունիքի հյուսիսից։ Առավել հաճախ հանդիպում է Երևանում, Արմավիրի, Վայոց ձորի և Սյունիքի մարզերում (ՀՀ Կարմիր գիրք, 2010, M. schreibersi անվամբ)։ GBIF-ում WAB-Net-ի գրառումներ կան Առաքելոց վանքից (Տավուշ, 2020) և Շիկահողի հանքից (Սյունիք, 2020)։

Պահպանության կարգավիճակ

Գրանցված է ՀՀ Կարմիր գրքում (2010)՝ VU («Խոցելի»), M. schreibersi անվամբ։ IUCN՝ NT (ըստ MDD v2.5)։

← Լայնականջ ծալքաշուրթԵվրոպական լայնականջ →