Թզուկ փոքրաչղջիկ

Նկարագրություն

FA 29,2–33,5 մմ, D5 37–41 մմ, D3 50–56 մմ, P3.2 7,9–8,9 մմ, P3.3 6,0–8,4 մմ։ Մորթին խիտ է, մեջքը մուգ դարչնագույն, հաճախ ժանգագույն երանգով։ Ստորին երկրորդ և երրորդ կտրիչների միջև սովորաբար արանք չկա (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 51)։ Գանգի կոնդիլոբազալ երկարությունը 11–11,8 մմ, վերին ատամնաշարը՝ 4–4,8 մմ, FA 28–33 մմ (Кузякин, 1950, էջ 346. այն ժամանակ P. pygmaeus-ը չէր առանձնացվում)։ Էխոլոկացիոն ազդանշանի վերջնական հաճախականությունը մոտ 45 կՀց է (43–49 կՀց) (Dietz, von Helversen, 2004, էջ 51)։

Ապրելավայր

Բնակվում է մարդու բնակության հետ կապված թաքստոցներում՝ ձեղնահարկերում, կավե տանիքների ծածկում, պատուհանների շրջանակների հետևում, ավելի հազվադեպ՝ ծառերի փչակներում։ Մեծ քարանձավներից խուսափում է, խոր անտառում և բաց տափաստանում չի հանդիպում։ Ամառվա վերջին մեկ թաքստոցում կարող են լինել մինչև 400–500 առանձնյակ։ Գարնանն ու ամռանը գաղութներում հասուն արուները շատ հազվադեպ են (Кузякин, 1950, էջ 347)։ Կուզյակինի ժամանակ P. pygmaeus-ը չէր առանձնացվում այս տեսակից, ուստի տվյալները կարող են վերաբերել երկու տեսակին (Кузякин, 1950, էջ 347)։

Բազմացում

Ըստ Myhrvold et al. (2015) տվյալների՝ ձագերի միջին թիվը մեկ ծննդաբերությունում՝ 1,3, տարեկան ծնունդների թիվը՝ 1, հղիությունը՝ մոտ 42 օր, կաթով կերակրումը՝ մոտ 42 օր, կյանքի առավելագույն հայտնի տևողությունը՝ 16,7 տարի։

Ընդհանուր արեալ

Արեալը (ըստ MDD v2.5) ընդգրկում է Եվրոպան, Հյուսիսային Աֆրիկան, Առաջավոր և Միջին Ասիան։

Տարածում Հայաստանում

GBIF-ում Հայաստանի երկրորդ ամենաշատ գրանցված չղջիկն է (131 գրառում). WAB-Net՝ Դիլիջան (Տավուշ), Արենի-1 քարանձավ (Վայոց ձոր), Առաքելոց վանք (Տավուշ), Ջերմուկ (Վայոց ձոր), ինչպես նաև Սիսիան–Քաջարան ճանապարհի հետազոտություն (2021)։

Պահպանության կարգավիճակ

ՀՀ Կարմիր գրքում (2010) գրանցված չէ։ IUCN՝ LC (ըստ MDD v2.5)։

← Անտառային փոքրաչղջիկԳաճաճ փոքրաչղջիկ →